CQ WPX 2003 od OK1TNM Europejski portal Hamradio

Tohtoročný CQ Wziąłem WPX trochę niekonwencjonalnie. Postanowiłem dołączyć do naszej grupy z klubu i pojechać z nimi do Chorwacji na wyspę Dugi Otok.

Po porozumieniu z liderem technicznym Jardem, OK1DUO, przejąłem pasmo 10m. Wybrałem go, ponieważ pracuję wyłącznie na 10m w domu i jest też możliwość spania w nocy.

Ponieważ chłopaki z klubu również chcieli rywalizować, każdy uczestnik musiał sam zapewnić sobie cały niezbędny sprzęt.

Przygotowania zacząłem pod koniec listopada ubiegłego roku. Zgodziliśmy się jechać w kategorii Low Power (100 W), więc było mi trochę łatwiej. Miałem w domu transiwer i kable koncentryczne, miałem też komputer do obsługi LOGa, więc zacząłem szukać anteny, rotatora i masztu.

Długo nie mogłem nic od nikogo dostać. Już zacząłem myśleć o zbudowaniu 6-el. OWU, ale dopiero na miesiąc przed wyjazdem pomyślałem, żeby zapytać Milana, OK1IMU. Zgodziłem się z nim pożyczyć 5-el. yagi. Teraz už len nájsť niekoho, kto by mi požičal rotátor a stožiar.

Zacząłem dzwonić do wszystkich możliwych sprzedawców, ale u nikogo nie byłem w 100% pewien. Obiecano mi wypożyczenie rotatora z Mediolanu, OK1DJG z firmy ALLAMAT, który miał z nami jechać, ale nie było go jeszcze na stanie. Chciałem się ubezpieczyć, ale niestety nie mogłem znaleźć nikogo innego.

Na dwa tygodnie przed wyjazdem dowiedziałem się, że mogę pożyczyć maszt od naszego klubu. To naprawdę ułatwiło mi sytuację. Ze względu na nawał pracy nie miałem czasu sprawdzić sprzętu, dlatego sprawdzanie anteny i komputera zacząłem dopiero na tydzień przed wyjazdem. Niestety odkryłem, że komputer nie jest w ogóle stabilny i wyłącza się sam z niewyjaśnionych powodów.

Dowiedziałam się też o ograniczeniach gabarytowych podczas transportu, więc zaczęłam szukać NOTATNIKA. Muszę podziękować Liborowi, OK1ALX, za chęć pożyczenia mi swojego NOTEBOOKA 486. Teraz pozostało tylko zdobyć rotator.

Na trzy dni przed wyjazdem dowiedziałem się, że rotatora na pewno nie będzie w Rzeczypospolitej, więc zmuszony byłem przeliczyć wszystkie oszczędności i na trzy dni przed wyjazdem musiałem sam kupić rotator. Na tym moje przygotowania do wyjazdu zostały praktycznie zakończone. Przy okazji udało mi się opłacić ubezpieczenie, wymienić pieniądze i nie mogłem się doczekać, kiedy w końcu wyruszymy w trasę.

W sobotę rano, 22 marca, już prawie załadowany, przyjechał po mnie Petr, OK1PAT, i razem załadowaliśmy moje rzeczy. Prawie pełnym samochodem pojechaliśmy po Dana, OK1HRA, a następnie udaliśmy się do Holic, skąd mieliśmy zacząć.

Po drodze zatrzymaliśmy się u Vaška, OK1VD, na jego analizator antenowy, o którym zapomniałeś w domu. Wszystko przenieśliśmy w Holicach i po obfitym obiedzie w lokalnej restauracji wyruszyliśmy w podróż.

Zdecydowaliśmy się jechać dwoma samochodami z przyczepą. W podróż wyruszyliśmy w następującym składzie:
Sveta, OK1VEY, Rosťa, OK1DXF, Vašek, OK1VD, Dan, OK1HRA, ja – Ruda, OK1TNM, Jarda, OK1DUO, Lenka, OK1TUO i Petr, OK1PAT,
kierunek Chorwacja.

Przekroczenie granicy, pomimo wybuchu wojny w Iraku, odbyło się bez problemów, dlatego w niedzielę rano dotarliśmy do Zadaru k trajektu. Tam už na nás čakali Srečko, 9A3EO, a Marijan, 9A6PAC, a spolu s nami sme sa nalodili a vyplávali smerom k Dugi Otoku.

Po zejściu na ląd udaliśmy się na nocleg w miasteczku Zaglav, kde sme už mali vopred zabezpečené ubytovanie. Nebolo to však ideálne miesto na vysielanie, a preto sme spolu s našimi chorvátskymi priateľmi začali hľadať lepšiu lokalitu.

Zabrali nas do jednej z latarni morskich na wyspie. Tutaj jednak dowiedzieliśmy się, że noclegi są za drogie. Choć lokalizacja do nadawania była optymalna, nie poddaliśmy się. Zapytaliśmy naszych przyjaciół, czy mogliby zaprosić na spotkanie kogoś z marynarki wojennej, właściciela latarni morskiej.

Po rozczarowaniu wyruszyliśmy ponownie w poszukiwaniu innego miejsca.

Wędrując po wyspie, udało nam się spotkać rodaka z Ostravy, ktorá sa pred dvadsiatimi rokmi vydala na ostrov a usadila sa tu. Ich dom stál na kopci a ponúkal dobrý výhľad na okolie. Miesta na postavenie antén tu bolo dostatok.

Wprowadziliśmy się następnego dnia i od razu rozpoczęliśmy przygotowania do transmisji. Zaczęliśmy od posprzątania pomieszczenia dla operatorów, a zakończyliśmy na budowie anten.

Chętnie pomagał nam przy każdej budowie anteny Vašek, OK1VD. Keďže sa nám prvý deň nedarilo moju anténu správne vyladiť, pokračovali sme aj druhý deň, a to s ešte väčším odhodlaním.

Po wieczornym modelowaniu anteny w końcu udało się ją ustawić i do wieczora miałem ją już położoną 5-el. YAGI vo výške 9 m nad zemou.

Po zbudowaniu anteny starałem się pomóc innym, więc nie miałem czasu jej testować.

V ten istý deň sme od Srečka otrzymali wiadomość, że możemy go wykorzystać do nadawania kanceláriu správcu majáka.

Rozhodli sme sa, že na druhý deň będziemy budować na latarni morskiej tribander ECO, ktorý nám zapožičala firma DDAmtek, a deltalup na 40 m a 80 m.

Startował na tym stanowisku Vašek pod značkou 9A/OK5DX, ostatní súťažili pod svojimi značkami na jednotlivých pásmach ako single op – single band, okrem mňa.

Keďže Vašek mal ísť na 15 m a na 10 m warunki nie były świetne, zdecydowałem, że pojadę 15 m. Zariadenie na toto pásmo sme mali zapožičané od Slávka, OK1TN.

Przed właściwym wyścigiem skorzystałem z dobrych warunków i przeprowadziłem kilka testów. Najpierw są 100 W, a potom s 5 W. Na 5 W sa mi na 28 MHz podarilo urobiť spojenie s HC8N, a neskôr dokonca v PILE-UPe aj s A45WD. To ma veľmi potešilo a povedal som si, že anténa funguje dobre.

Večer som si pripravil denník i wszystko co potrzebne do wyścigu i poszedłem spać.

Rano o 5:00 UTC obudził mnie budzik w telefonie komórkowym, nie bardzo chciało mi się wstawać. Poszedłem do radia i najpierw je przestroiłem 10 m, kde nebola po žiadnej stanici ani stopa, a tak som prešiel na 15 m. Slabo som počul stanicu DL3TD, ktorá dávala výzvu. Pokúšal som sa ju dovolať asi päťkrát, ale márne, a tak som ladil ďalej, no ani na nič iné som sa nedovolal – vždy išlo len o stanice z Európy.

O 05:43 UTC w końcu nawiązałem pierwsze połączenie z DL3TD. Nasledovali ďalšie dve európske stanice. Asi po hodine som zistil, že rotátor ukazuje inú polohu než anténa – o 45°. Uvedomil som si to až pri prvom Japoncovi. Rýchlo som rotátor dokalibroval a konečne som počul, že pásmo je plné. Sledoval som otvorenie 10 m, ale výrazné otvorenie nenastalo.

O 10:18 UTC som nadviazal prvé spojenie na 10 m – UY7PBY, potom UN4L, XX9TRR a RN3QX. Prešiel som pásmo, ale nič som nenašiel, a tak som sa vrátil na 15 m i zaczął nawiązywać inne połączenia. Po około 45 minutach wróciłem do 10 m, zozbieral, čo sa dalo, a potom späť na 15 m. Občas som skúšal volať na 10 m, ale bezvýsledne.

Ponieważ warunki nie pozwoliły na otwarcie 10 m do Japonska, sústredil som sa na Severnú Ameriku, no aj tu to nevyšlo. Zbieral som spojenia z Južnej Ameriky a nakoniec sa Severná Amerika otvorila na 15 m. Posledné spojenie som uskutočnil o 21:11 UTC s L71F. Tento deň som ukončil s 328 spojeniami a išiel spať.

Następnego dnia ponownie nastawiłem budzik na 5:00 UTC, tym razem bez problemu wstałem wcześnie i szybko dotarłem do radia. Już o 5:12 nawiązałem pierwsze połączenie tego dnia. Oglądałem otwarcie 10 m – o 6:04 UTC spojenie s T99W, ale pásmo zostávalo zatvorené až do 8:05 UTC, kedy som nadviazal spojenie s VK2WPX. Podmienky sa otvorili do Japonska, takže som mohol volať aj na 10 m.

Vydržal som do 10:45 UTC a potom sa vrátil na 15 m. Po asi 45 minútach som opäť kontroloval 10 m, ale už len zbieral spojenia z Afriky a Južnej Ameriky, Severnú Ameriku som ani dnes nespočul. Na 15 m Ameryka Północna została otwarta wcześniej, więc mogłem zadzwonić. Ostatnie połączenie do 10 m som uskutočnil o 18:08 UTC s D4B.

Po uzavretí Severnej Ameriky na 15 m Wykonałem wiele połączeń do Europy - wiele stacji, które już słyszałem, teraz dzwoniło do mnie samodzielnie. Zajęło to około godziny. Ostatnie połączenie tego dnia wykonałem o 19:52 UTC z LU1FS. Ešte asi hodinu som ladil pásmo a volal, ale už žiadnu novú stanicu som nezaznamenal. Po hodine neúspechov som uznal, že pretek je pre mňa definitívne ukončený.

Ogólnie rzecz biorąc, zrobiłem to 640 spojení – 131 na 10 m a 509 na 15 m.

Rano przy śniadaniu podzieliliśmy się wrażeniami i wspólnie zgodziliśmy się, że najgorszą częścią całego wyścigu było wyjaśnianie naszej marki. Wiele stacji po prostu nie mogło zrozumieć ukośnika w naszej marce. Byli i tacy, którzy się poddali i woleli zerwać z nami kontakt.

Po śniadaniu szybko udaliśmy się za Vaškiem i Jardą do latarni morskiej i tam szybko wszystko spakowaliśmy. Potem wróciliśmy i wspólnie spakowaliśmy wszystko u nas w Sali. Udało nam się szybko wszystko spakować i żadna antena nie uległa uszkodzeniu. Kiedy już wszystko załadowaliśmy do samochodu, poszliśmy odświeżyć się pływając.

We wtorek musieliśmy wstać bardzo wcześnie, bo o 6:00 prom odpływał na kontynent, a do portu zostało jeszcze 30 km. Przy wyjeździe okazało się, że w jednym aucie był słaby akumulator. Kosztowało nas to sporo nerwów, gdyż samochodu nie można było ani odpalić, ani pchać. W końcu wszystko się udało i złapaliśmy prom. W drodze powrotnej zrobiliśmy jeszcze kilka zdjęć na promie. Udało mi się nawet dostać na mostek i ster. Po zejściu na ląd kontynuowaliśmy powrót do domu tą samą drogą, którą przyjechaliśmy do Chorwacji. W Holicach rozpakowaliśmy się, uporządkowaliśmy rzeczy i pobiegliśmy do domu.

Na koniec chciałbym podziękować OK1VEY World za doskonałe prowadzenie całego wydarzenia i pracę interpretacyjną. Jardowi OK1DUO za wysokiej jakości przygotowanie techniczne i organizację wydarzenia. Vaškowi OK1VD za pomoc i cierpliwość przy budowie anten. Lence OK1TUO do prowadzenia kuchni. Srečekowi 9A3EO i Marijánowi 9A6PAC za pośrednictwo w transmisji z latarni morskiej. Rodzinie Gorana Jagicia za zezwolenie na budowę na ich ziemi. Dziękujemy za udostępnienie zdjęć OK1DXF, OK1DUA i OK1HRA.