Laurence Howell, KL1X (ex GM4DMA), zbudował i obsługiwał latarnię morską 136 kHz na Alasce. Sygnalizator WD2XDW znajduje się w Anchorage (BP41XD). Obecnie pracuje codziennie od 15 do 05 UTC na częstotliwości 137,77389 kHz, ale w planach jest także praca nieprzerwana 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu od 9 sierpnia. W międzyczasie Laurence robi testy, czy niektóre części się nie przegrzewają i kończy chłodzenie powietrzem MOSFET ROCZNIE.
„Wielu eksperymentatorów nadal interesuje się pasmem 136 kHz po tym, jak FCC udostępniło je amatorom na zasadzie eksperymentalnej” – powiedział Laurence ARRL. Jednocześnie dopiero w maju FCC odwołała obietnicę ARRL dotyczącą przydzielenia odcinka 135,7 do 137,8 kHz. Ostatecznie zrehabilitowali radioamatorów przeciwko wielkim przedsiębiorstwom energetycznym, które argumentowały, że praca na częstotliwości 136 kHz może powodować zakłócenia w systemach PLC służących do sterowania siecią.
Nowy sygnalizator WD2XDW służy do monitorowania warunków propagacji w Stanach i prób propagacji sygnału do Europy przez Biegun Północny. Nadaje powolną telegrafią, QRSS z kropką 6-sekundową i mocą do 2W ERP.
Antena to 32-metrowy przewód pionowy z czapką pojemnościową i „zabójczym” systemem uziemiającym na kilku akrach. Składa się z oczek o wymiarach 32×32 metry, stu promieni o długości 40 metrów, czterech oczek 25 metrów z prętami uziemiającymi o długości dwóch i pół metra na końcach oraz czterech promieni o długości 550 metrów. Adaptacja to około 1mH cewka o średnicy 35 centymetrów w podstawie anteny.
Domowy nadajnik daje moc około 400W, co oznacza około 2A prądu anteny. Ze względu na to, że teren położony jest w lesie Kincaid Park, nie znajduje się on na terenie otwartym. Jednak antena promieniuje następnie w obszar zwany Cook Inlet, więc Laurence mówi: „Sygnał powinien być dobry”.
Chociaż do tej pory nie otrzymał żadnego protokołu przesłuchania, pierwszego spodziewa się od Steve’a McDonalda VE7SL w Kolumbii Brytyjskiej, około 2200 km na południe. Europa jest oddalona o ponad 7000 km, a poza tym będzie to zbyt trudne, ponieważ sygnał musiałby przejść przez/pod/nad/obok obszaru zorzy polarnej i raz lub dwa razy przez obszar nasłoneczniony. Laurence zwraca również uwagę, że na Alasce nadal świeci 24 godziny na dobę, ale poprawy można spodziewać się na przełomie września i października, kiedy jest największa szansa na otwarcie na Europę. Laurence stwierdza, że: „Moja latarnia i „więcej w piekarniku” pomogą nam lepiej zrozumieć zasadę warunków propagacji w odniesieniu do tak zwanej „fascynującej części widma częstotliwości”. Nowe mody zdolne do wykrywania słabych sygnałów, algorytmy, modyfikacje i konstrukcje cewek sprawiają, że ja – licencjonowany radioamator od 1974 r. – jestem nowicjuszem.
Licencja WD2XDW jest ważna do 1 sierpnia 2005. Nie da się jednak powiedzieć jak długo ten sygnalizator LF będzie QRV. Laurence'owi kończy się czas w „Krainie północnego słońca” i prawdopodobnie wróci do Anglii lub będzie gdzie indziej w Ameryce. Byłby zadowolony, gdyby latarnia morska mogła przenieść się wraz z nim w nowe miejsce...