Recenzja trójbanderówki ECO 10m – 15m – 20m

Włoski producent anten ECO oferuje pod numerem produktu 279 trójbander na 10m – 15m – 20m bez możliwości rozszerzenia na inne pasma. Trapped tribander jest produkowany przez kilka firm, przy czym chyba najbardziej znanym tribanderem jest Cushcraft A3S. Czym różni się EKO?

Trójbander EKO

Tribander ECO to dwuelementowa antena pułapkowa z elementami zakrzywionymi (jak wiązka Moxona). Producent wybrał kombinację emiter-reflektor, projektując antenę tak, aby miała impedancję w punkcie zasilania wynoszącą 50 omów. Wymiary są zatem mniejsze od klasycznego Yaginajdłuższy element ma rozpiętość 550 cm i wysięgnik 350 cm. Waga jest mniejsza niż 15 kg.

Ze względu na ograniczoną ilość miejsca na dachu, tak bardzo zainteresował mnie tribander ECO, że kupiłem go na początku roku.

Właściwości deklarowane przez producenta

W kartonowym pudełku znajdziesz wszystkie elementy anteny oraz szczegółową procedurę montażu anteny. Włoskie firmy antenowe nie „zawiodły” więc do ich materiału dodałem kilka podkładek i nakrętek. W przeciwnym razie pudełko było wypełnione wieloma stronami włoskich gazet, cześć.

Obróbka części jest precyzyjna i dobra. Montaż anteny jest łatwy, jednak polecam najpierw zmontować elementy i pułapki. W dolnej części syfonów znajduje się otwór, przez który woda ma odpływać. W przypadku montażu elementów na wysięgniku bez syfonów, po zamontowaniu syfonów może zaistnieć konieczność ich odwrócenia tak, aby otwór znajdował się od dołu.

Końce elementów są zwrócone ku sobie, pomiędzy nimi znajduje się linia izolacyjna. Nie zdziw się, że elementy po zamontowaniu lekko się wyginają (jak łuk). Balun 1:1 jest zamocowany nad wysięgnikiem. Po podłączeniu kabla koncentrycznego należy zabezpieczyć złącza przed wnikaniem wody.

Antena nie posiada elementów regulacyjnych. Producent podaje bardzo dobre krzywe PSV na wszystkich pasmach, co jest dość odważne, bo inaczej antena będzie zachowywała się kilka metrów nad ziemią i powiedzmy na maszcie na wysokości 40m. W niewielkim zakresie istnieje możliwość zmiany rozstawu elementów i tym samym skorygowania ustawienia anteny.

Mocowanie masztu mogłoby być masywniejsze. Konsola zaczyna się odkształcać, gdy nakrętki zostaną mocniej dokręcone.

W moim przypadku antena znajduje się około 14m nad ziemią na spadzistym dachu wykonanym z eternitu. Kilkadziesiąt centymetrów od anteny znajduje się wysoki piorunochron, a około trzech metrów dalej znajduje się koniec 5-pasmowego dipola. Antena ma doskonałe PSV w pasmach 20m i 15m, najniższa jest w segmencie SSB. Bardzo dobrze radzi sobie także w segmentach telegraficznych. W paśmie 10 m PSV jest wyższe. Najniższa wartość to 1,3 przy 28,2 MHz. Przy 28,5 MHz wynosi 1,7, a przy 28,6 MHz – 1,9. Najwyraźniej bliskość otaczających obiektów znajduje odzwierciedlenie w tym paśmie.

Jak antena zachowuje się przy ostrej pracy?

Szczególnie sprawdził antenę IARU Mistrzostwa HF i okazjonalne operacje DX. Dziesięć jest w większości zamknięta, więc trzy wspólne dziesiątki DXCC z Europy, Azji i Afryki nie jest wynikiem miarodajnym. Wstępnie próbowałem wywołać s QRP również 100W. Na 5W wymagało to więcej cierpliwości i niektórych stacji nie dało się nawet wywołać. Warunki to warunki, żadna antena ich nie oszuka...

Pásmo 15m býva otvorené častejšie. Podarilo sa zalogovať napríklad 5U na prvé zavolanie, CN, CT3, LU, OH0, PY, T7, ZD8 a ďalšie. Tu som QRP neskúšal, používal som 100 až 300W.

„Dvadsiatka“ je asi najlepšie otvorená v týchto mesiacoch a tak sa venujem najmä tomuto pásmu. A je to poznať. V logu je množstvo staníc z Ázie (4S, 9K, 9M2, A4, A7, AP, BV, BY, HL, HS, JA, S2, VR2, VU, XU, YA,…), Afriky (5X, 6W, 7X, 9Q, ET, J2, S7, ZD7, …). Z Pacifiku zatiaľ len blízke 9M6. Asi najcennejšie je VP8/F, kde bol poriadny spiętrzanie. Stosowana moc to przeważnie 300W.

Choć tylko dwa elementy sugerują, że charakterystyka promieniowania jest szeroka, warto precyzyjnie skierować antenę. Porównanie z dipolem 5-pasmowym Diament W-8010 zdecydowanie opowiada się za kierunkowskazami. Różnica wyrażona w S-metrze wynosi od +5 do +30dB. Oczywiście dipol dużo traci, ponieważ nie można go obracać jak kierunkowskazu.

Decyzja radioamatora o pochyleniu się w stronę tej czy innej anteny jest także kwestią wyczucia. Do zalet anteny można zaliczyć również możliwość zastosowania małego rotatora AR-300XL oraz odporność na wiatr. Tydzień po montażu przez Tatry przetoczyła się wichura, zrywając kilka dachów i wyrywając kilka drzew z korzeniami. Antence to jednak w niczym nie zaszkodziło, mimo że wiatr dość mocno ją wychylał.

„Cnota z konieczności” – zamierzonego nie udało mi się zrealizować ze względu na ograniczenia przestrzenne promień pająka, nie mówiąc już o klasycznym uwięzionym tribanderze. Jednak ECO 279 działa dobrze. Jeśli szukasz kompaktowej anteny na trzy pasma, zastanów się, czy nie jest to odpowiedni wybór również dla Ciebie.