Otrzymaliśmy do publikacji następujący artykuł od Miry OM3CKU. MNI TNX!:
Udało mi się zdobyć kilka wyrzuconych (niesprawnych) zasilaczy z komputera PC o mocy około 250 do 300 W. Oprócz kilku chłodnic, diod i wentylatorów użyłem szafek. Stanowiły one początkowy impuls do poszukiwania tych zasobów. Patrząc na płytkę podzespołów, zastanawiałem się, czy można zastosować również rdzenie toroidalne. Przy transmitowanej mocy około 250 W i stosunkowo wysokich częstotliwościach przełączania, zwłaszcza przy przebiegu prostokątnym, jest to koniecznością toroid dobre właściwości vf. Dlatego poddałem je testowi.
Przeczytasz w artykule
Wyznaczanie stałej Al nieznanego toroidu
Moją pierwszą myślą było wykorzystanie ich do zbudowania baluna. Toroid był żółty, jedna strona jest biała. Duża średnica wynosi 27, a mała 14 mm. Nie udało mi się znaleźć na jego temat żadnych informacji identyfikujących. Uzwojyłem toroid uzwojeniem złożonym z 2 x 10 zwojów drutu „dzwonkowego” w izolacji PVC o średnicy 0,8 mm. Na początek zmierzyłem indukcyjność, która dla trzech elementów wynosiła około 30–35 mikroH. Obliczyłem stałą Al na podstawie indukcyjności i liczby zwojów około 77,5. Z tego wnioskuję, że będzie to materiał nadający się do wykorzystania w paśmie KV.
Pomiar Baluna
Następny pomiar był już taki balun z konwersją impedancji 1:4. Załadowałem go rezystorem z tlenku metalu 220R / 2W i podłączyłem do MFJ 269. PSW przy 1,8 MHz wynosiło minimum 1,6, 1,3 przy 11 MHz i 1,7 przy 30 MHz. Dla porównania nieznany toroid ferrytowy o średnicach 61/36 mm bez oznaczeń (podobno Amidon) miał PSW od 1,2 przy 4,35 MHz do 1,8 przy 30 MHz. Jeszcze lepszy był szary toroid firmy Pramet Šumperk o średnicach 25/15 mm, który miał PSW 1,0 przy 1,8 MHz i 1,5 przy 30 MHz. Podobne dane miał toroid tego samego producenta o średnicach 40/24 mm. Z tego wynika, że nawet jeśli toroid nie ma optymalnych właściwości, toroid bez problemu nadaje się jako balun dla całego pasma KV do mocy 150 W (uwzględniam wyższe straty w górnej części zakresu).
Cewka w łączniku adaptera
Inną możliwością zastosowania jest cewka w elemencie adaptera. Tutaj można zastosować przełącznik 24-pozycyjny i przełączać gałęzie po 1 nitce. W przypadku stosowania drutu „dzwonkowego” w jednej warstwie można nawinąć maksymalnie 21 zwojów. Wtedy wychodzą takie wartości indukcyjności, kolejno od jednego do 21 zwojów. 0,08, 0,31, 0,7, 1,24, 1,94, 2,8, 3,8, 4,96, 6,3, 7,75, 9,38, 11,2, 13,1, 15,2, 17,44, 19,8, 22,4, 25,11, 28,0, 31,0, 34,2 mH. Na wypadek, gdyby ktoś potrzebował wyższych indukcyjności 22 z = 37,5, 23 z = 41,0 i 24 z = 44,5 mikroH. Tutaj jednak konieczne byłoby zastosowanie cieńszego drutu lub drutu z emaliowaną izolacją. Główną zaletą jest to, że po wlutowaniu przewodów do poszczególnych gwintów można je łatwo podłączyć do wyłącznika i toroid nie wymaga innego mocowania. Dzięki zastosowaniu małych kondensatorów obrotowych otrzymujemy miniaturowy element regulacyjny odpowiedni dla mocy do 50 W, a więc szczególnie dla QRP.
TY 73 Miro OM3CKU