Duża pętla odbiorcza LZ1AQ na 160 i 80 m od OK1HRA

W niższych pasmach odbiór jest często bardziej zdecydowany niż wykonanie. Każdy, kto słucha 160 m lub 80 m na antenie pionowej, dobrze o tym wie: wysoki poziom hałasu, lokalne zakłócenia i słabe sygnały, które w niej giną. OK1HRA zamieścił na portalu Do druku powiększona wersja odbiorczej anteny pętlowej ze wzmacniaczem LZ1AQ, przeznaczona na pasma 160 m i 80 m. Do instrukcji załączył także szczegółowe porównanie odbioru z nadawczą anteną pionową za pomocą sygnałów WSPR.

Aktywny wzmacniacz LZ1AQ

To serce konstrukcji aktywny wzmacniacz opracowany przez Chavdara Levkova, LZ1AQ, z Sofii. Przeznaczony jest do budowy małych szerokopasmowych aktywnych anten odbiorczych od fal długich do górnych pasm KV. Do wzmacniacza podłączone są dwie pętle. Można go zdalnie przełączać pomiędzy czterema trybami: pętla A, pętla B, obie pętle skrzyżowane i połączone równolegle oraz dipól, pri ktorom slúžia slučky ako dve ramená malého elektrického dipólu. Prepnutie je okamžité, takže sa dá rýchlo porovnať, ktorý režim dáva na danom signáli lepší pomer signálu a šumu.

NA strona LZ1AQ oprócz zestawu wzmacniacza znajdziesz także szereg artykułów na temat szerokopasmowych pętli magnetycznych. Poświęcono je ochronie przed silnymi polami elektromagnetycznymi, doświadczalnemu porównaniu pętli, wpływowi wysokości nad gruntem oraz obliczeniom parametrów pętli w arkuszu kalkulacyjnym WLoop Calc. Z listopada 2025 pojawia się modyfikacja wzmacniacza AAA-1 dla rozdzielczości azymutalnej 45° oraz artykuł o jego działaniu na VLF i LF.

Dlaczego większa pętla

Napięcie indukowane w małej pętli magnetycznej jest proporcjonalne do jej powierzchni i częstotliwości. Przy 160 m i 80 m moc wyjściowa pętli jest zatem mniejsza niż w przypadku górnych pasm, a większy obszar pomaga to zrekompensować. OK1HRA zastosowała profile aluminiowe o długości 4640 mm. Po zgięciu w okrąg odpowiada to średnicy około 1,5 m.

Lista materiałów

Autor dostarcza kompletne zestawienie materiałów (BOM). Większość przedmiotów możesz kupić w sklepie z narzędziami lub u sprzedawcy materiałów solidnych, a resztę wydrukować na drukarce 3D:

• 1× wzmacniacz aktywny LZ1AQ,
• 4× profil aluminiowy 40×4×4 640 mm z dwoma otworami o średnicy 6 mm w odległości 20 mm od końcówek,
• 4× profil aluminiowy 40×4×200 mm z trzema otworami o średnicy 6 mm, w odległości 20 mm od końców i jednym w środku,
• 30× plastikowa taśma ściągająca o szerokości 12 mm,
• 3 m rur PCV o średnicy 53 mm PN10,
• 8× śruba M6×35 mm,
• 2× płyta poliwęglanowa o grubości 10 mm i wymiarach 200×200 mm.

Z PETG drukowane są cztery rodzaje części:

• 6× przekładka pomiędzy profilami aluminiowymi,
• 4x plastikowy uchwyt na rurę,
• 2× uchwyt na puszkę z elektroniką,
• 2x uchwyt na szynę DIN na dodatkową elektronikę.

Wybór materiału PETG do instalacji na zewnątrz jest uzasadniony, ponieważ jest on odporny na warunki atmosferyczne lepiej niż PLA. Warto również dodać, że konstrukcja odbywa się bez spawania i gięcia rur. Cały mechanizm spięty jest śrubami i taśmami.

Konstrukcja mechaniczna

Budowę rozpoczynamy od połączenia profili aluminiowych. Dwa długie profile są połączone równolegle krótkimi kawałkami aluminium, tak że każda pętla jest utworzona przez parę równoległych pasków. Do środka przymocowane są dwa plastikowe półkola za pomocą gumek i dwóch przekładek po każdej stronie.

Dwa takie zespoły są następnie zaginane w okrąg i przykręcane do arkuszy poliwęglanu, tworząc podwójne koła. Do każdej płyty poliwęglanowej za pomocą taśm przymocowane są kolejne dwa plastikowe półkola. Gotowe elementy nasuwa się na rurę PCV i zabezpiecza w czterech miejscach taśmami dociskowymi.

Płyty poliwęglanowe o grubości 10 mm służą zarówno jako izolator, jak i element nośny, do którego przykręcane są pętle. Rura PCV jest nieprzewodząca, dlatego konstrukcja nośna nie wpływa na właściwości pętli. Podczas montażu należy wziąć pod uwagę powierzchnię, którą wiatrowi oferują dwie pętle o średnicy około 1,5 m. Dlatego dobrze jest odpowiednio mocno zamocować rurkę.

Elektronika i montaż

Elektronikę podłączamy zgodnie z instrukcją LZ1AQ. Skrzynka z elektroniką posiada własne, zintegrowane uchwyty z tworzywa sztucznego, które stanowią część części drukowanych w 3D. Dostępne są uchwyty na szynę DIN dla dodatkowej elektroniki, takiej jak sterowanie lub zasilanie.

Ponieważ wzmacniacz obsługuje przełączanie pomiędzy pętlami A i B, obie pętle mogą być również używane kierunkowo. Podczas odbioru na dolnych pasmach jest to szczególnie praktyczne, gdy trzeba stłumić zakłócenia z określonego kierunku lub silnej stacji w pobliżu żądanej częstotliwości.

Porównanie odbioru poprzez WSPR

Najciekawszą częścią projektu jest porównanie dochodów. Do plików do pobrania dołączony jest plik HTML z dokładnym porównaniem odbioru pomiędzy nadawczą pionową anteną trzydziestopromieniową a pętlą odbiorczą w oparciu o odbiór sygnalizatorów WSPR w paśmie 80m.

Zrzut ekranu z narzędzia Laboratorium Anten WSPR, exportovaná 16. októbra 2026, zachytáva príjem na 80 m v reláciách od 11. októbra 16:40 UTC do 16 października 06:40 UTC. Porównano dwuminutowe cykle WSPR z pasującą tolerancją 5 Hz. Wykluczono spoty, które nie zostały potwierdzone przez bazę WSPR oraz segmenty, w których jedna z anten nic nie odbierała. Wyniki mówią jasno:

• liczba spotów: pętla 3912, pion 3177, czyli o 735 więcej na korzyść pętli,
• wspólne transmisje: 3058, z czego tylko 854 zostało przechwyconych w pętli i tylko 119 w pionie,
• wyższy SNR w tej samej transmisji: pętla w 2879 przypadkach, pion w 95, koincydencja w 84 przypadkach,
• średnia różnica SNR: +5,2 dB na korzyść pętli, mediana +5 dB,
• średni SNR na współtransmisjach: −13,2 dB wobec −18,4 dB,
• różne stacje: 120 na 115, wyłącznie zdobyte 7 na 2,
• Punkty DX na odległość ponad 3000 km: 36 na 34, najdalsze miejsce 8279 km dla obu anten.

W ocenie ogólnej pętla wypadła lepiej w sześciu kryteriach, pion w dwóch i dwóch kryteriach były równe. W pionie było więcej bardzo słabych punktów o współczynniku SNR mniejszym niż -20 dB (1619 w porównaniu z 1459) i nieco wyższą medianą odległości (1230 km w porównaniu z 1147 km). Samo narzędzie ostrzega, że ​​kryteria nie są niezależne, a łączny wynik ma jedynie charakter orientacyjny.

Na 80 m pętla odbiorcza pokazała wyraźną przewagę. Na 160 m i 40 m przewaga ta nie została potwierdzona, ale wyniki mogły być inne w porównaniu z inną anteną nadawczą.

Ta uwaga jest ważna. Porównanie dotyczy konkretnej anteny nadawczej przy określonym QTH. Ci, którzy mają dobrą antenę nadawczą na 160 m z rozbudowanym systemem promieniowym, mogą nie osiągnąć tej samej różnicy w przypadku pętli. Jeśli natomiast zmagasz się z lokalnymi zakłóceniami, wynik może być jeszcze wyraźniejszy.

Wideo: aktywna pętla LZ1AQ w praktyce

Film z kanału Tech Minds pokazuje, jak w praktyce wygląda aktywna pętla magnetyczna ze wzmacniaczem LZ1AQ.

Licencja modelu i pochodzenie

Autor oznaczył model jako własne, oryginalne dzieło i rozpowszechnia go na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe. Możesz więc swobodnie modyfikować, rozpowszechniać i wykorzystywać komercyjnie model, pod warunkiem podania autora i opublikowania dzieł pochodnych na tej samej licencji. Pliki do pobrania znajdują się na stronie Antena pętlowa LZ1AQ RX na materiałach do wydrukowania.

Wniosek

Powiększona pętla odbiornika OK1HRA łączy sprawdzony wzmacniacz LZ1AQ z prostą konstrukcją mechaniczną wykonaną z gotowego materiału i kilku części wydrukowanych w 3D. Jego największą zaletą jest porównanie z prawdziwą anteną nadawczą, a nie subiektywne wrażenie, że „słyszy to lepiej”. Na 80 m średni zysk SNR większy niż 5 dB na tych samych transmisjach dowodzi, że osobna antena odbiorcza ma sens nawet na mniejszej działce. Każdy, kto szuka lepszych dochodów w niższych przedziałach, ma do dyspozycji kompletny przewodnik i materiały do ​​​​własnego porównania.