Jak wiadomo, marzeniem wielu radioamatorów jest nadawanie z rzadkiego kraju, a najlepiej z określonego miejsca w pierwszej kolejności. Wielu nie waha się wydać na ten cel całej swojej siły i oczywiście znacznych środków finansowych. Niedawno w mediach pojawiła się informacja, że radioamator będzie nadawał – z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej! Oczywiście nie jest to żadna nowość, w przeszłości było już kilka transmisji z tego obiektu kosmicznego (patrz linki poniżej), ale jak dotąd były to działania czysto techniczne lub edukacyjne. Tym razem jednak ma to być wyprawa typowa, która aby w pełni osiągnąć swój cel zakłada uznanie tej stacji za niepodległe państwo DXCC. Oznacza to, że musi spełniać stosunkowo rygorystyczne kryteria – złożony wniosek o wpisanie na listę opiera się na pkt 2B – obszary wyspiarskie (tutaj jest dyskusyjna wysokość orbity, która nie spełnia wymaganych 350 km w perygeum) lub 1C – podmiot polityczny ze względu na międzynarodowy charakter obiektu (nie przynależący do jednego państwa). Jeżeli i to nie przejdzie, Loby jest gotowy wyegzekwować włączenie w ramach art. 3 – obszarów specjalnych, ze względu na specyfikę obiektu.

Za całym wydarzeniem stoi grupa HAM-ów z USA i Finlandii; ze zrozumiałych względów – nie jest to drobnostka, konieczne jest szerokie zabezpieczenie techniczne, ale przede wszystkim finansowe wydarzenia. Od czasu do czasu stację odwiedzają tzw. turyści kosmiczni (obecnie ma odwiedzić ją piąta osoba), ale cena za prywatny pobyt danej osoby sięga kilkudziesięciu milionów dolarów, co dla większości amatorów (zmęczonych już budowaniem własnego QTH) nierealny sen. Mimo to udział większej liczby osób w wydarzeniu jest nierealny – operator będzie tylko jeden. Zgodnie z umową każdy z uczestników wydarzenia wpłaci wyznaczoną kwotę, a kto będzie szczęśliwcem – organizatorem wyprawy, zostanie wyłoniona loteria.
Przeczytasz w artykule
Aspekty techniczne
Wydarzenie niesie jednak także inne trudności, przede wszystkim techniczne. Do tej pory działalność odbywała się głównie w zespołach UKFjednakże zainteresowanie przeciwstawnych stacji dotyczy głównie fal krótkich i w miarę możliwości pasm. Dziś nie jest problemem pokrycie wszystkich wymaganych częstotliwości jednym transiwerem (transceiver główny i zapasowy o odpowiedniej małej konstrukcji został już obiecany jako sponsor przez firmę Yaesu), problemem są anteny i stopnie końcowe. Z oczywistych względów nie jest możliwe umieszczenie anten wewnątrz stacji (słaba skuteczność, zakłócenia w odbiorze, zakłócenia w urządzeniach znajdujących się na pokładzie), konieczne jest umieszczenie ich na zewnątrz. W tym celu konieczne jest wejście w wolną przestrzeń (tzw. EVA – Extra-vehcular Activity), co jest bardzo niebezpieczne i do tej pory nie było dozwolone dla kosmicznych turystów. NASA odmówiła udziału w EVA (mimo oferowanej kwoty finansowej), więc nie pozostaje nic innego, jak amatorowi samodzielnie rozciągnąć anteny.
Anteny
Górne pasma KV są stosunkowo bezproblemowe tam, gdzie przewiduje się montaż pionów (zrezygnowano z kierunkowskazów; najpierw ze względu na wagę, a następnie ze względu na obrót stacji, który stale kierowałby je gdzie indziej). Znacznie ciekawsze są dolne pasma KV, gdzie pod uwagę brane są wyłącznie anteny przewodowe. Ze względu na gabaryty stacji możliwe będzie zamontowanie dipola na 7 MHz, natomiast na 160 i 80 m nie ma gdzie związać końcówek. Znaleziono rozwiązanie - pozostawić końcówki wolne! Dzięki stanowi nieważkości w przestrzeni drut nie spadnie, pozostanie tam, gdzie jest. Wystarczy odpowiednio do niego „strzelić”, a rozłoży się i pozostanie na swoim miejscu. Obrót stacji wytworzy słabą siłę odśrodkową, która zapewni jej trwałe napięcie.
Etap końcowy
Odpowiedni końcowy etap to kolejna intensywnie dyskutowana kwestia. Ograniczające są dwa czynniki - możliwy pobór mocy, aby nie przekroczyć wydajności pokładowej sieci energetycznej oraz wydzielane ciepło, które mogłoby podnieść temperaturę na stacji. Dlatego zdecydowano się na wariant tranzystorowy o małej mocy 500 W. Sygnały nie będą więc tak mocne, jak jesteśmy przyzwyczajeni.
Efekt rozprzestrzeniania się
Specyfiką wyprawy jest także styl działania, a zwłaszcza wpływ propagacji – jonosfera. Poprzednie wyprawy znajdowały się na powierzchni Ziemi, gdzie nastąpiło odbicie od jonosfery. Ale co się stanie, gdy stacja równorzędna znajdzie się w środku warstwy F? Szczęśliwością obecnego okresu niskiej aktywności Słońca jest to, że w górnych pasmach panują optymalne warunki, gdy pasmo zostanie całkowicie zamknięte, czyli przy niskiej jonizacji, gdy fale przechodzą bez znaczącej absorpcji i odbić. Zakłada się, że nie będzie konieczności stosowania podział pracy - stacje naziemne i tak nie będą słyszeć niczego innego i nie będą im przeszkadzać. Zakłada się jednak, że nie wszystkie stacje naziemne będą dzwonić na tej samej częstotliwości, aby operator mógł bez zakłóceń wybierać numery w pileupie. Dolne pasma mogą być problematyczne ze względu na absorpcję warstw D i E. Optymalne czasy zostaną wybrane na podstawie eksperymentów (przynoszących oczekiwane korzyści naukowe). Log będzie dostępny online w istniejącym radiu pakietowym BBS (145,800 MHz, 1200Bd AFSK); Rozważany jest również wariant wbudowanego serwera internetowego, ale jest mało prawdopodobne, aby został wdrożony ze względu na ryzyko przeciążenia i awarii. Na zakończenie wyprawy kompletny log zostanie wczytany do Logbooka Świata (pomoże to w rozpoznaniu statusu odrębnego „państwa”).
Wyprawa przygotowuje także innowację techniczną – cała operacja będzie na bieżąco rejestrowana i zapisywana wraz z częstotliwością w formacie MP3. Po zakończeniu imprezy każdy amator otrzyma pri QSL także część nagrania, w której znajduje się jego sygnał.
Ze względu na spodziewane ogromne zainteresowanie i wcześniejsze opóźnienia, szczegóły nie są ujawniane do czasu ustalenia daty premiery. Przygotowania idą pełną parą, mamy na co czekać!
Referencje:
[1] [http://www.nasa.gov/missions/shuttle/f_hamradio.html](http://www.nasa.gov/missions/shuttle/f_hamradio.html)
[2] [http://spaceflight.nasa.gov/station/reference/radio/](http://spaceflight.nasa.gov/station/reference/radio/)
[3] [http://edmall.gsfc.nasa.gov/aacps/news/Ham_Radio.html](http://edmall.gsfc.nasa.gov/aacps/news/Ham_Radio.html)
73 1 kwietnia, Pavel OK1DX
