Do prowadzenia koła radiowego w szkole podstawowej namówił mnie syn. Ci z Was, którzy próbowali zrobić coś podobnego, wiedzą, jakie są obecne warunki aktywności pierścienia. Mimo wszystko udało mi się uruchomić pierścionek. Zaczynaliśmy w prymitywnych warunkach. W miejscowej szkole nie ma obecnie pracowni technicznych (higienistka je zamknęła ze względu na dużą wilgotność). Dzięki zrozumieniu dyrektorki szkoły mogliśmy więc zacząć w jednej klasie. Na pierwsze spotkanie przyszło 13 dzieci, uczniowie klas 6 i 7 oraz moja córka – czwartoklasistka. Tutaj ostatecznie ustaliliśmy, że będziemy się spotykać co tydzień w środę o 17.00.

Na drugie spotkanie dzieci powinny przynieść „rozbijanie listew zaciskowych”. Przyjechało już 15 z nich. Aby ich, a zwłaszcza rodziców, w obecnej sytuacji ekonomicznej nie zniechęcić, zaczęliśmy Z zbudowania kryształu ze wzmacniaczem jednotranzystorowym. Większość części zebrałem z mojego schowka „veteshnik”. Tranzystory germanowe GC520 i słuchawki telefoniczne 50 omów. Dzieci nawinęły cewki, z różnym powodzeniem, na papierowe tuby, na których pierwotnie umieszczano torebki mikrotenowe z żywnością. Największym problemem był skraplacz obrotowy. Gdzie powinienem dostać 15 przynajmniej w przybliżeniu takich samych krętlików. Przypomniałem sobie stare konstrukcje i wypróbowałem przesuwany kondensator z pudełka zapałek. Byłem mile zaskoczony, gdy odkryłem, że ma on maksymalną pojemność około 140 pF i minimalną około 40 pF. Parametry absolutnie doskonałe jak na tak prymitywny produkt. I głównie z dostępnego materiału. Czego użyliśmy? Jedno pudełko zapałek, kawałek folii aluminiowej, dwa kawałki drutu o długości około 10 cm Z kabla telefonicznego i szeroka przezroczysta taśma klejąca Chemafol jako dielektryk. Sukces był ogromny. Dzieci nie chcą wychodzić o wpół do siódmej i są ciekawi, co będziemy robić dalej.

Teraz ich zamestnávam trochu teóriou, ale iba v medziach ich chápania a znalostí, hlavne matematických. Samozrejme nebudeme sa iba venovať stavbe zariadení, na to by nám súčiastková základňa nestačila. Predvediem im rádioamatérske spojenia a naučia sa aj základy serióznej prevádzky na CB. Už ako by som počul niektoré głosy: “ Na CB ich ideš učiť?!“ Áno na CB, ale tak aby, sa za spôsob prevádzky nemuseli hanbiť ani pred skúsenými OM. Predsa len CB je dostupnejšie ako klasická amatérska prevádzka . Veď za cenu jednej M160-ky dnes zoženiete jednoduchú CB stanicu. Na prevádzku na amatérskych bandoch musia deti čakať aspoň 3 roky (do 15 rokov) a na CB budú môcť začať už teraz. Uvažujem o tom, že ak sa podarí zohnať dosť CB staníc, začali by sme s prevádzkou miestnej siete a možno aj výcvikom morze cez CB. Aby sme nezostali iba pri prevádzke, plánujem postaviť s nimi postupne wzmacniacz s LM386, spätnoväzobný audión a prípadne aj priamozmiešavajúci RX na 80 m.
Swoją drogą, czy ktoś ma niepotrzebne kondensatory obrotowe o pojemności około 100 pF? Nasze „pudełka” nie nadają się na fale krótkie. Załączam dwa zdjęcia pierścionka. Na pierwszym jest część dziecięca, na drugim nasz kryształ z tuningiem pudełkowym.
Miro OM3CKU
om3cku@centrum.sk
