WSPR wyzwaniem jest pomysł Remca PA3FYM i Roba PE1ITR, którego zasadą jest ocena możliwości odbioru sygnałów WSPR. Zasadę tę można zastosować do sprawdzenia właściwości i przydatności anteny QTH do odbioru słabych sygnałów.
Zasada jest bardzo prosta – tabela tworzona jest według zgłoszonych unikalnych marek zdobytych w 24 godziny. Na chwilę obecną jest to jedyne kryterium i nie uwzględnia m.in SNR lub odległość.
Przykład porównania dwóch anten
Pierwszą antenę podłączamy do odbiornika A i rozpoczynamy dekodowanie WSPR, drugą antenę podłączamy do odbiornika B i w ten sam sposób rozpoczynamy dekodowanie WSPR. W tym przypadku jednak użyjemy innej marki dla WSPR, abyśmy mogli później porównać wynik. Po 24 godzinach lub dłużej zajrzymy na http://wspr.pe1itr.com/ i zobaczymy, który odbiorca odebrał więcej tagów.
Wątpliwe jest, czy podane porównanie odbioru jest najlepszym kryterium porównania anten. Jeśli np. pierwsza antena to NVIS, a druga DX, to można założyć, że wygra antena NVIS. Ale czy naprawdę jest lepiej? Jeśli jednak porównujemy dwie anteny podobnego typu, to ta metoda jest istotna.
Możliwe jest także porównanie dwóch odbiorników, gdzie sygnał z jednej anteny rozdzielamy na dwa odbiorniki za pomocą rozdzielacza i sprawdzamy, który z nich lepiej słucha.